Op 1 november worden alle heiligen van onze Kerk gezamenlijk herdacht. Dit zijn gelovigen die door hun leven een bijzonder getuigenis hebben afgelegd van hun geloof in Jezus. En wel zo, dat in hun leven iets aan het licht kwam van de wereld, zoals God die voor ogen heeft. We kennen hun namen vaak maar al te goed: Maria, Jozef, Antonius, Nicolaas en Franciscus bijvoorbeeld.

Maar: er zijn in onze omgeving ook heel wat mensen, die wij als heel bijzonder ervaren. Fijne mensen; mensen bij wie het goed toeven is; mensen, die je de ruimte geven om jezelf te zijn; mensen die leven vanuit hun geloof; mensen met veel geduld en wijsheid. Kortom: mensen, die voor ons iets betekend hebben en dat nog doen. Ook over hen gaat het met Allerheiligen.

Daarom wordt het feest van Allerheiligen direct gevolgd door de gedachtenis van Allerzielen op 2 november. Wij gedenken onze dierbaren, die wel uit ons leven werden weggeroepen, maar: die niet uit onze gedachten en ons hart zijn verdwenen. Daar was hun leven te dierbaar en te kostbaar voor! Ze leven voort in het nieuwe leven bij God en in alle dierbare en kostbare gebeurtenissen en herinneringen, die we met hen hebben beleefd en gedeeld. In de Allerzielenviering zetten wij hen daarom in het licht!

nu de schaduw van de dood
dit uur verduistert
herinner ik mij het licht dat jij bracht
het licht van jouw liefde

nu de schaduw van de doodallerzielen
dit uur donker maakt
herinner ik mij
het verlangen naar licht
voor eeuwig gewekt in mij

nu de schaduw van de dood
dit uur grijs en stil maakt
zoekt mijn oog troost
in het licht
dat door alles heen breekt

Marinus van den Berg

 

Pastoor P. A. Owel.