Het Hoogfeest van het Heilig Hart wordt op de derde vrijdag na Pinksteren gevierd en valt meestal in de maand juni. Daarom wordt de maand juni ook wel de ‘maand van het Heilig Hart’ genoemd. Het Heilig-Hartfeest ontstond in Frankrijk: in 1672 gaf de bisschop van Rennes aan de religieuze congregaties van de H. Johannes Eudes (1601-1680) voor het eerst verlof om een feest ter ere van het Heilig Hart van Jezus te vieren. In 1765 erkende Paus Clemens XIII deze dag officieel als een plaatselijk feest. Paus Pius IX schreef het feest in 1856 voor heel de Kerk voor.

In de Bijbel wordt het hart vaak beschouwd als het symbool van moed, vreugde en hartstocht. Sint Augustinus (354-430) beschreef het hart als symbool van liefde. Middeleeuwse mystici beschreven hun ervaringen van de hartstochtelijke liefde van Jezus voor de mensheid.

hart

Geef mij een hart, God, dat klein als een kind
de verrassing beleeft van elke nieuwe horizon,
dat zich laat drijven op de wolken
en gaat rusten in de ondergaande zon.

Geef mij een hart dat nog kan luisteren
naar de vogels, en kan glimlachen
bij de verre geluiden van koeien
als de morgen begint.

Geef mij een hart, God, een open hart
om te luisteren naar mensen en hun verhalen
en te genieten van hun vriendschap
als de avond valt.

Geef mij een hart dat zich wil bekeren
tot de eenvoud en het geluk om kleine dingen;
een hart dat kan bewonderen zonder te bezitten,
en kan bidden zonder woorden.

Een hart dat doorheen de dingen
kan schouwen naar uw eeuwigheid.

Pastoor P. A. Owel.